Μαθήματα Καλλυντικών - Αζουλένιο (Azulene)

Οργανικό συστατικό και συγκεκριμένα, υγρός υδρογονάνθρακας με χημική ονομασία κυκλοπεντακυκλοεπτένιο, αποτελεί επίσης ισομερές της ναφθαλίνης. Είναι ουσία που περιέχεται στα αιθέρια έλαια και αποτελεί κύριο συστατικό απόσταξης του Γερμανικού Χαμομηλιού. Παρασκευάζεται και συνθετικά. Το όνομά του προέρχεται από την Ισπανική λέξη “azul” που σημαίνει “μπλε”. Χρησιμοποιείται στα καλλυντικά για τις μαλακτικές, επουλωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του.

Βρίσκεται με μορφή κρυστάλλων, αδιάλυτων σε νερό αλλά διαλυτών σε οργανικούς διαλύτες. Το χρώμα του είναι έντονο κυανό ή βαθύ μπλε. Μπορεί επίσης να βρεθεί και σε μορφή διαλύματος με κυανό επίσης χρώμα, διαυγές ή γλοιώδες, ελαφρά φθορίζον και με αρωματική οσμή. Σε όξινο περιβάλλον το χρώμα μεταβάλλεται σε σκούρο γκρίζο. Το ποσοστό συγκέντρωσής του στα καλλυντικά είναι 0,01%.

Χρησιμοποιείται όπως προαναφέρθηκε ως πρόσθετο σε καλλυντικά με μαλακτικές ιδιότητες για δέρμα και μαλλιά αλλά και σε καταπραϋντικά και επουλωτικά προϊόντα για το δέρμα.

Στα καλλυντικά, χρησιμοποιούνται και τα παράγωγά του με παρόμοιες ιδιότητες:

Το Γκουιαζουλένιο από το σεσκουιτερπένιο, με μορφή υδατικού διαλύματος, χρησιμοποιείται ως υδατικό συστατικό σε τονωτικές λοσιόν, λοσιόν για μετά το ξύρισμα, οδοντόκρεμες και στοματικά διαλύματα αλλά και ως τονωτικό μαλλιών.

Το Χαμαζουλένιο από το έλαιο χαμομηλιού, με μορφή ελαιώδους διαλύματος, χρησιμεύει κι αυτό ως μαλακτικό δέρματος.

Το αζουλένιο γενικά δεν είναι τοξικό και η πιθανότατα μοναδική περίπτωση που αναφέρθηκε για αλλεργική δερματίτιδα, αφορούσε προϊόν με συγκέντρωση αζουλένιου 1% έναντι της συνηθισμένης 0,01%.

 

Μαθήματα Καλλυντικών - Αζελαϊκό Οξύ (Azelaic Acid, AZA)

Χημική ονομασία: δικαρβονικό οξύ (nine-carbon dicarboxylic acid). Βρίσκεται στους σπόρους των δημητριακών και παράγεται μέσω οξείδωσης του ελαϊκού ή του κικινελαϊκού οξέος.

Χρησιμοποιείται σαν φάρμακο κατά της ήπιας μέχρι μέτριας ακμής, βελτιώνοντας τα συμπτώματα. Ουσιαστικά, δρα κερατολυτικά επαναφέροντας τις διαδικασίες πολλαπλασιασμού και διαφοροποίησης των κυττάρων, οι οποίες έχουν διαταραχθεί λόγω της ακμής, κυρίως όμως, δρα φαγεσωρολυτικά αναστέλλοντας των ανάπτυξη βακτηρίων που την προκαλούν.

Μια άλλη σημαντική ιδιότητα του αζελαϊκού οξέως, είναι ο αποχρωματικός του ρόλος σε καταστάσεις μελάσματος, κηλίδων και λοιπόν υπεργχωστικών δερματικών προβλημάτων, όπου μειώνει ουσιαστικά την σύνθεση μελανίνης μέσω της αναστολής της δράσης της τυροσινάσης.

Χρησιμοποιείται κυρίως σε κρέμες, όπου οι συγκεντρώσεις του κυμαίνονται μεταξύ 15% και 20%.

Με τοπική εφαρμογή, το αζελαϊκό οξύ δεν απορροφάται εύκολα στο αίμα οπότε σοβαρές ανεπιθύμητες παρενέργειες είναι πολύ σπάνιες. Γενικώς είναι καλά ανεκτό στο δέρμα αν και μπορεί να προκαλέσει ήπιο τοπικό ερεθισμό, που όμως διορθώνεται με τη διακοπή της χρήσης του προϊόντος.

Μαθήματα Καλλυντικών - Αδιπικό Οξύ (Adipic Acid)

 

 

Φυσικό οργανικό ένωση και συγκεκριμένα, οξύ με χημική ονομασία εξανεδιοϊκό οξύ που ανήκει στα καρβοξυλικά οξέα. Βρίσκεται στο ζωμό των παντζαριών και στη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο. Παρασκευάζεται και συνθετικώς από την οξείδωση διαφόρων λιπών και λειτουργεί ως ρυθμιστής οξύτητας, σταθεροποιώντας το ph του τελικού προϊόντος.

Έχει μορφή λευκής κρυσταλλικής σκόνης η οποία είναι διαλυτή στην αιθανόλη, την ακετόνη και το ζεστό νερό. Βρίσκεται επίσης και ως λεπτόρρευστο υδατικό διάλυμα.

Ένα καλό παράδειγμα της δράσης του, είναι η χρήση του μετά από χημικές διεργασίες των μαλλιών. Π.χ. σε μια περμανάντ, χρησιμοποιούνται ισχυρά αλκάλεα οπότε η μετέπειτα χρήση του οξέως, επαναφέρει το ph των τριχών και της επιδερμίδας στα φυσιολογικά επίπεδα.

Στα καλλυντικά χρησιμοποιούνται και τα παράγωγά αδιπικού οξέως και τα οποία είναι:

Οι αλκυλεστέρες (adipates) και οι διισοπροπυλεστέρες (diisopropyl adipate) με κηρώδη μορφή που τήκονται σε επαφή με το δέρμα, εξαιτίας της θερμότητάς του. Χρησιμοποιούνται σε προϊόντα φροντίδας του δέρματος για τις μαλακτικές τους ιδιότητες αν και μειώνουν τη λιπαρότητα του μίγματος στο οποίο προστίθενται.

Άλλες ενώσεις του με πρώτο συνθετικό ονόματος το adipic acid, που χρησιμοποιούνται ως αντιστατικοί παράγοντες, ή για να δώσουν όγκο στο τελικό προϊόν.

Αν και γενικώς δεν προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες , ανήκει, όπως και τα περισσότερα καρβοξυλικά οξέα, στα ήπια ερεθιστικά δέρματος. Σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να είναι ερεθιστικό για τα μάτια και το δέρμα αλλά κάτι τέτοιο είναι πρακτικά απίθανο γιατί οι συγκεντρώσεις του στα καλλυντικά είναι πολύ μικρότερες από τα 5mg που είναι το ανώτατο όριο της πρόσληψής του ως συμπλήρωμα διατροφής.

Μαθήματα Καλλυντικών - Αβοκάντο, έλαιο (Avocado Oil)

Φυτικό έλαιο που εξάγεται από το φρούτο ή τα φύλλα του γνωστού τροπικού δένδρου (Persea Americana) που είναι γνωστό και σαν Βουτυρόδεντρο το οποίο ανήκει στην οικογένεια των δαφνοειδών (Lauraceae). Είναι ιδιαίτερα γνωστό και ευρέως χρησιμοποιούμενο στα καλλυντικά χάρη στις μαλακτικές του κυρίως ιδιότητες και πέραν του ελαίου μπορεί να χρησιμοποιηθούν και το εκχύλισμα των φρούτων ή και το εκχύλισμα των φύλλων του.

Έχει ελαιώδη μέχρι κηρώδη μορφή, βαριά υφή και ωχροκίτρινο χρώμα έως βαθύ λαδί, και άρωμα καρυδιού. Είναι αδιάλυτο στο νερό.

Είναι το δεύτερο κατά σειρά χρησιμοποιούμενο έλαιο μετά το αμυγδαλέλαιο. Οι καλλυντικές του ιδιότητες είναι παρόμοιες με αυτές του ελαιολάδου, προτιμάται όμως από αυτό λόγω της περιεκτικότητάς του σε μη σαπωνοποιά συστατικά κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να απλώνεται ικανοποιητικά στο δέρμα αφήνοντας μια ευχάριστη κέρινη αίσθηση στην αφή.

Το έλαιο αβοκάντο δεν είναι φαγεσωρογόνο, όπως τα περισσότερα έλαια, δεν φράζει δηλαδή τους πόρους, κάτι που μπορεί να υποβοηθήσει ή και να προκαλέσει την ανάπτυξη μικροβίων και συνεπώς ακμής. Συνεπώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί άφοβα σε υποαλλεργικά προϊόντα.

Περιέχει υδρογονάνθρακες, αλειφατικές αλκοόλες, αλκοόλες τερπενίου, φυτοστερόλες και τοκοφερόλες, που συγκαταλέγονται στα μη σαπωνοποιήσιμα συστατικά. Περιέχει επίσης αμινοξέα, στερόλες, παντοθενικό οξύ, λεκιθίνη, καθώς και άλλα βασικά λιπαρά οξέα.

Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για τα κανονικά ή ξηρά μαλλιά λόγω του ότι προσδίδει σε αυτά όγκο και λάμψη. Επίσης έχει την ικανότητα να βελτιώνει το πρόβλημα της ψαλίδας ενώνοντας τις δύο άκρες της τρίχας. Μπορεί έτσι να χρησιμοποιηθεί σαν μάσκα πριν το λούσιμο ή κατά τη διάρκεια του ύπνου ή να προστεθεί στο μπουκάλι του σαμπουάν ( 8-10γρ ελαίου ανά μπουκάλι).

Χρησιμοποιούμενο σαν συστατικό κρέμας στο δέρμα, δημιουργεί ελαιώδες υμένιο το οποίο λειτουργεί προστατευτικά και εμποδίζει την απώλεια υγρασίας από την επιδερμίδα διατηρώντας την έτσι ενυδατωμένη και είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιπτώσεις που το δέρμα ταλαιπωρείται από πολλά πλυσίματα, καιρικά φαινόμενα (ήλιο, πολύ χαμηλές ή πολύ υψηλές θερμοκρασίες, αέρα), αποτρίχωση κλπ.

Το έλαιο αβοκάντο επίσης, είτε σε κρέμα είτε αυτούσιο, θεωρείται ιδιαίτερα ευεργετικό για δερματικά προβλήματα όπως έκζεμα, ψωρίαση και ηλιακά εγκαύματα.

Στο εμπόριο διατίθενται για χρήση και τα παράγωγά του με σημαντικές ιδιότητες:

Η Αβοκαντίνη χρησιμοποιείται ως μαλακτική σε κρέμες καθώς και σαν αντιστατικός παράγοντας σε μπριγιαντίνες.

Οι εστέρες του (avocado oil PEG-11 esters, ethyl avocadate) έχουν επίσης μαλακτικές ιδιότητες.

Τα αμίδια (avocadamide DEA) είναι καλοί παράγοντες διασποράς και συνεπώς βοηθούν στη σταθεροποίηση των γαλακτωμάτων.

Το χλωρίδιο (avocadamidopropalkonium chloride) και τα ακυλοπαράγωγά του (avocadamidopropyl dimethylamine) χρησιμεύουν ως αντιστατικοί παράγοντες.

Σχετικά τώρα με τις «θαυματουργές» και «θεραπευτικές» ιδιότητες που του προσδίδουν για το ξηρό δέρμα, καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε το εξής γεγονός: Το έλαιο αβοκάντο όπως και τα υπόλοιπα έλαια, περιέχουν φυσικά τριγλυκερίδια.  Βάση αυτού, έχει σχηματιστεί η άποψη πως όλα αυτά τα φυτικά έλαια λειτουργούν όπως και το σμήγμα του οργανισμού μας μιας και αυτό αποτελείται κατά 42% από τριγλυκερίδια και συνεπώς μπορούν να αντιμετωπίσουν την ξηρότητα του δέρματος και των μαλλιών. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει γιατί όλες οι ουσίες που παρουσιάζονται ως ενυδατικές, ουσιαστικά λειτουργούν προστατευτικά κατά της απώλειας υγρασίας του δέρματος, χωρίς όμως να είναι σε θέση να αποκαταστήσουν ή να ενισχύσουν τη φυσιολογική λειτουργία των σμηγματογόνων αδένων.

 

Καλωσόρισμα!

Σας καλωσορίζω στο blog κι ελπίζω να το βρείτε χρήσιμο!

Σκοπός του είναι η ενημέρωση και πληροφόρηση του καταναλωτή πάνω στα καλλυντικά και κυρίως στα συστατικά που αυτά εμπεριέχουν- από που έρχονται που αποσκοπούν και τι αποτελέσματα ή/και παρενέργειες έχουν. Πέρα από το θέμα των καλλυντικών όμως, θα δούμε κι άλλα ενδιαφέροντα θέματα γύρω από την υγεία και κυρίως την διατροφή, αλλά και τις χειροποίητες κατασκευές που κερδίζουν όλο και περισσότερο το ενδιαφέρον του κόσμου μιας και αποτελούν μια ιδιαίτερα ευχάριστη και δημιουργική ενασχόληση!

Πίσω στα καλλυντικά μας λοιπόν, θα ασχοληθούμε κυρίως με τα λεγόμενα “φυτικά” ή “φυσικά” καλλυντικά μιας κι έχει επικρατήσει γενικώς σύγχυση ως προς τις ιδιότητές τους κυρίως επειδή εμφανίζονται να έχουν “θαυματουργές” ιδιότητες, κάτι που τις περισσότερες φορές δεν ισχύει, και θα δούμε στην πορεία γιατί.

Προσωπικά, παρασκευάζω η ίδια τα καλλυντικά και προϊόντα υγιεινής που χρησιμοποιώ γιατί υποστηρίζω την “φυσικότητά” τους σε σχέση με τα “χημικά” του εμπορίου.
Ξεκινώντας όμως, να αποσαφηνίσω τους όρους “φυσικό” και “χημικό” που τόση σύγχυση έχουν προκαλέσει..

Μιας και οτιδήποτε στη φύση, διέπεται από τους νόμους της χημείας, είναι δεδομένο ότι και τα “φυσικά” προϊόντα (λάδια, αιθέρια έλαια κλπ) αποτελούνται στην ουσία από συγκεκριμένες χημικές ενώσεις οι οποίες διαθέτουν τις ιδιότητες που αποδίδονται στο κάθε συστατικό.

Η χημική ένωση όμως που προέρχεται ή απομονώνεται αυτούσια από ένα φυτό π.χ. (και η οποία διαθέτει όλες αυτές τις ιδιότητες που καταλογίζουμε στο εκάστοτε βότανο ή αιθέριο έλαιο κλπ), έστω και αν παρασκευάζεται τεχνητά, έχει την ικανότητα να λειτουργεί πιο αρμονικά και ανεκτά από το σώμα χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως δεν μπορεί να προκαλέσει και κάποιες ανεπιθύμητες ενέργειες. Αυτές οι ουσίες λοιπόν, είναι οι “φυσικές” και αν και διαθέτουν ονομασίες που παραπέμπουν σε.. χημεία, είναι απολύτως φυσικές!

Μερικά παραδείγματα αυτών: Αδιπικό οξύ = οργανικό οξύ που βρίσκεται στον χυμό των παντζαριών, Ελαστίνη = πρωτεΐνη που βρίσκεται στο ιστό των θηλαστικών, Θυμόλη = 5-μεθυλ-2-ισοπροπυλοφαινόλη, βρίσκεται στα αιθέρια έλαια θυμαριού, λεβάντας και ρίγανης, Ριβοφλαβίνη = βιταμίνη Β2, Στεατικό οξύ = λιπαρό οξύ από ζωικά λίπη, Διττανθρακικό νάτριο = η γνωστή μας σόδα, κλπ.

Αντίθετα, οι χημικές ουσίες που δεν ανευρίσκονται αυτούσιες στο φυσικό περιβάλλον αλλά προέρχονται από μια τεχνητά παρασκευασμένη ουσία η οποία τροποποιείται με διάφορες χημικές μεθόδους ή και με συνοδεία άλλων χημικών ουσιών, είναι οι επονομαζόμενες “χημικές” και ευθύνονται για τα διάφορα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από τη χρήση καλλυντικών που τα περιέχουν.

Τέτοιες είναι οι: Ηωσίνη, Χλωροξυλενόλη κ.α. αλλά και παράγωγα πετρελαίου τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως στα καλλυντικά (προπυλενογλυκόλη, βαζελίνη κλπ) και είναι αποδεδειγμένη πλέον η αρνητική τους επίδραση για την υγεία μας.

Αυτά για αρχή, και προσεχώς θα γνωρίσουμε ένα-ένα όλα αυτά τα συστατικά για να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε και να τα χρησιμοποιούμε με ασφάλεια.